Gwinea to piękny kraj o soczystej zieleni, dysponujący przypuszczalnie największym potencjałem rolnym ze wszystkich byłych francuskich terytoriów w Afryce Zachodniej. Przez 20 lat od uzyskania niepodległości Gwinea odseparowała się od świata zewnętrznego, prowadząc politykę izolacjonizmu, stanowiącą reakcje na gwałtowne wycofanie francuskiej pomocy. Naród cierpiał nędzę i prześladowania, których sprawcą był socjalistyczny przywódca kraju, Ahmed Sekou Toure.
Począwszy od 1978 r. ogromne zapotrzebowanie na pomoc zagraniczną zmusiło rząd Gwinei do prowadzenia polityki bardziej otwartych drzwi. Po śmierci Toure w 1987 r. nowa administracja wojskowa, ustanawiając Tymczasową Radę Odnowy Narodowej, rozpoczęła reformy, które miały przyspieszyć rozwój kraju.
Zdjęcia w książce są podzielone na trzygrupy: pierwsza koncentruje się na południowej części kontynentu (Mozambik,Malawi, Angola, Zimbabwe, Południowa Afryka, Namibia), druga narejonie wielkich jezior (Kongo, Rwanda, Burundi, Uganda, Tanzania, Kenja),trzecia na regionie Sahary (Burkina Faso, Mali, Sudan, Somalia, Czad,Mauretania, Senegal, Etiopia). Tekst do książki został napisany przezuznaną pisarkę Mia Couto z Mozambiku, która opisuje jak Afryka dzisiaj doświadcza skutków kolonizacji jak również konsekwencji ekonomicznychkryzysów i przyrodniczych kataklizmów.